سرگی بارسقیان و مهدییزدانیخرم در گفتگو با داریوش شایگان به زمینه های گوناگونی از جمله آثار وی، شریعتی، بنیادگرایی سلفی، چامه سرایان فرانسوی و وضعیت تهران از جمله زیست بوم پرداختند. به گزارش مهرنامه این اندیشمند و فیلسوف «آذری» که از مادری گرجی به جهان آمده است در پاسخ به پرسشهای مهرنامه درباره چگونگی امنیت ایران در برابر سلفیگری و آفت دولت اسلامی گفت: یک متفکر آمریکایی به نام رابرت کاپلان نسکی نوشته است به نام تلاقی جغرافیا. یک بند آن نسک بسته به ایران است و میگوید در میانیند(منطقه) خاورمیانه تنها کشوری که مرزهای کیانایی(طبیعی) و تاریخ در

امیرصفایی زندگی سراسر رنج است فریبی که ازکودکی به ما داده اند این است که در جستجوی بهشتی با جوی شیر و انگبین باشیم و تمام گرفتاریهای ما از همان جا آغاز شد. جهان و زندگی سراسر رنج و سختی است ، من آموختم در میان معرکه رنج ، کام ببرم که از رنج ها بیاموزم و آن را نه مخل زندگی ،که خود زندگی بدانم . بازنده کسی است که کام و آسودن و شادی را موکول کند به پس از پایان رنج و سختی... آن روز هرگز نمیاید. سال چم(معنی) ندارد ما یک گره بزرگی داریم به نام سال، سال ازدواج، سال بچه داشتن، سال دانش آموختن، سال بوسه و آغوش ... و سپس میشود " ازما دیگه گذشته"... من زنی هستم بی شناسنامه.

روسیه در ریخت کنونی خود و تغییر ماهیت از یک حکومت قومی و محلی «اسلاو» در حاشیه مسکو ، به یک کشور بزرگ، دارای دیرینگی ای کمتر از پانصد سال است! پس از پشت سر نهادن دوران نوجوانی و نیرو گرفتن، همزمان با انجام اصلاحات چشمگیر در امور درونی، پتر، سیاست گسترش مرزهای آن کشور را افزون بر امپراتوری عثمانی، پروادار امپراتوری ایران ساخت و در سال ۱۷۲۲ میلادی نخستین دست درازی سپاهی روسها از راه آبهای کاسپین و اپاختر قفقاز بر دولت سست شده آنگاه صفوی انجام گرفت. در زمان فتحعلیشاه قاجار و فاصله سالهای ۱۸۰۵ تا ۱۸۱۳ دور دیگری از جنگ میان روسیه و ایران به برتاب(